Collectie Ernst Utrecht

Periode  (1932) 1947-1987 (-1999)
Omvang   4.37 m.
Raadpleging Vrij
Bewaarplaats  International Institute of Social History

Biografie

Ernst Utrecht, geboren Surabaya 1922, overleden Amsterdam 1987; studeerde rechten en indologie in Leiden; begon zijn wetenschappelijke carrière als lector in Zuid-Sulawesi (Makassar, thans Ujung Pandang) aan de faculteit van rechtsgeleerdheid en sociale wetenschappen van de daar gevestigde dependance van de Universiteit van Indonesië (1954-1956); van 1956 tot 1958 buitengewoon hoofd-lector aan de juridische faculteit van de Hasanuddin Universiteit, de zelfstandige opvolger van de eerder genoemde dependance; promoveerde in 1962 op een comparatieve studie naar de toepassing van het internationale recht op Bali en Lombok; actief politicus (parlementslid en adviseur van het Sukarno-bewind) maar werd na de val van Sukarno vanwege zijn ideeën in 1965 gevangen gezet; kwam in 1966 vrij; ging zich ondermeer met journalistiek werk bezig houden en meldde als één van de eersten de moordpartijen op de communisten en hun sympathisanten; vanaf die tijd zou hij zich actief met armoede, ongelijkheid en mensenrechtenkwesties bezig houden; vertrok in 1969 naar Nederland; van daaruit was hij voor buitenlandse universiteiten werkzaam, ondermeer een tijd voor de Monash Universiteit in Australië, en was Associate Fellow van het Institute for Policy Studies/The Transnational Institute in Washington DC, voor de vestiging in Amsterdam; tevens een tijd als Visiting Professor verbonden aan de Universiteit van Sydney in Australië.

Inhoud

Manuscripten en artikelen 1947-1948, 1964-1987; correspondentie 1968-1987; correspondentie van zijn vrouw Elien Utrecht o.a. over publicaties van haar man 1987-1992; documentatie over Indonesie, Maleisië, Singapore, Pakistan, Bangladesh en Nicaragua.

Bewerking

Plaatsingslijst gemaakt door Cees Smit in 1990; aanvulling 2004 (inv. nrs. 47-93) door Marie-Christine Engels in 2005, aanvulling 2012 (inv. nrs. 94-96) door Bouwe Hijma