31 december 1930

De verloren dag

Het onregelmatige verloop van de (Gregoriaanse) kalender was al sinds de 18e eeuw aanleiding tot hervormingspogingen. Een simpelere kalender zou het leven vergemakkelijken en de economie stimuleren. De oprichting van de International Fixed Calendar League (IFCL) in 1923 gaf de beweging een nieuwe impuls.
De IFCL pleitte voor een jaar van 13 maanden van 28 dagen. Elke maand begon altijd op zondag en had vier weken. Deze gelijkmatige verdeling leverde echter 364 dagen op. De laatste dag, na zaterdag 28 december en voor zondag 1 januari, bleef over. Omdat deze dag niet een maandag of een ander dag kon heten, en ook niet in een maand past, heette hij alleen maar 'jaardag'.
De bond leek in eerste instantie veel invloed te hebben bij de Volkenbond, maar tijdens de crisis van de jaren '30 verflauwde de belangstelling. Economisch gezien speelden er toen belangrijkere zaken, en men vreesde bovendien dat afscheid nemen van oude verjaar- en feestdagen te emotioneel zou zijn.

Zie ook:

•  Archief International Fixed Calendar League
•  Een kwestie van tijd (webtentoonstelling)

Vandaag in de Biografieën Nederlandse Arbeidersbeweging